Het LVSV: We are nobody’s wife

Het Liberaal Vlaams StudentenVerbond ligt onder vuur. Volgens Noël Slangen zijn we een gevaarlijke, extreme en dissidente groep yuppies die binnenkort de Open VLD kaapt door er een soort Tea Party-beweging zoals in de VS van te maken. Zijn rechtvaardiging voor deze karikaturale omschrijving is een totaal uit de context gerukte uitspraak uit een LVSV-discussie van enkele jaren geleden. Maar we kunnen meneer Slangen geruststellen: we hebben niet de minste ambitie om ooit een Tea Party te worden.

Geen cheerleaders van de Open VLD

Noël Slangen, tot nader orde een communicatiespecialist, komt dezer dagen uitgebreid in de pers met zijn uitgelekte visienota. Daarvoor was hij ook de man achter de trapscène van Gwendolyn Rutten. Vandaag moet het LVSV het ontgelden. Met het citaat “mag een kind dat in een private vijver aan het verdrinken is wel gered worden want daarvoor moet private grond betreden worden” komt Slangen in verschillende media waarschuwen voor het te donkerblauwe LVSV-gevaar dat stilaan de vormen van een Tea Party-beweging krijgt.

Het was voor menig LVSV’er even schrikken om te lezen: ten eerste, we zijn geen cheerleaders van de Open VLD, van geen enkele partij overigens. Het punt partijonafhankelijkheid is één van onze fundamenten. Ten tweede: we zouden een bijzonder slechte Tea Party zijn. Het is zelfs een beetje lachwekkend: het LVSV verenigt liberalen van het hele spectrum; van links-liberalen tot anarchisten, bij ons zitten ze samen aan tafel en gaan ze in debat. Onze opdracht is het overtuigen van studenten en een leerschool bieden voor de studie van het liberalisme.

Wij schuwen de verschillen binnen de liberale ideologie niet maar we omarmen ze als een verrijking. Deze aanpak maakt het LVSV tot een succesverhaal: we zijn immers de grootste politiek-filosofische studentenvereniging van Vlaanderen. Het gaat om de ideeën, debatten, lezingen en studentikoze avonden. Ideeën, jawel. Van partijpolitiek houden we ons bewust ver weg, omdat dit niet onze finaliteit is.

Een liberaal redt het kind zelf

Om even dieper in te gaan op het citaat van Noël Slangen in verband met het verdrinkende kind. Zo’n uitspraak is bijzonder ongelukkig als het uit zijn context wordt gerukt. Bovendien is het één uitspraak van welgeteld één persoon op één activiteit. Dit als basis nemen voor een veralgemening van het LVSV is ronduit oneervol en gaat lijnrecht in tegen onze pluralistische visie . Als politiek-filosofische kring zijn zo’n onderlinge discussies over het liberalisme inherent aan ons opzet. Logica en argumentatie zijn voor ons van groot belang. En dat passen we toe op alle principes van het liberalisme: vrijheid, eigendom, zelfontplooiing, vrije marktwerking, solidariteit,… Er waren dan ook LVSV-leden aanwezig die het helemaal niet eens waren met de geponeerde stelling.

En overigens, zou Noël Slangen niet gewoon vergeten zijn dat de liberaal in kwestie zelf het verdrinkende kind zou redden, in plaats van te blijven staan kijken en roepen “waar blijft de overheid, het kind verdrinkt!”?

Kortom: het LVSV is nobody’s wife. Als partijonafhankelijke organisatie wensen wij verder niet betrokken te worden bij (voorzitters)verkiezingen van eender welke partij. Wij hebben geen enkel probleem met consultancy-opdrachten die de heer Slangen uitvoert voor welke partij dan ook, maar hij moet daarbij omzichtig omspringen met harde bewoordingen voor succesvolle studentenverenigingen die hij duidelijk nog niet genoeg doorgrond heeft.

Liberaal Vlaams StudentenVerbond

Gerelateerde krantenartikels

Comments are closed.